W przypadku problemów z brakiem uwalniania substancji i przywieraniem na sucho, większość inżynierów ds. projektowania i produkcji ma doświadczenie z PTFE i często sięga po niego w celu rozwiązania swoich problemów. Tradycyjnie PTFE ma niższy współczynnik tarcia niż Parylen. Jednak Parylen ma porównywalny współczynnik tarcia z nowoczesnymi powłokami PTFE bez PFOA (C8). W wielu przypadkach, ze względu na specyfikę zastosowania, Parylen jest lepszym wyborem.

Cząstki stałe

PTFE, który jest stosunkowo twardą powłoką o twardości około R58, może być podatny na odpryskiwanie i łuszczenie się w pewnych warunkach. Usunięcie PFOA (C8) ze wszystkich materiałów PTFE stosowanych w urządzeniach medycznych stwarza dodatkowe problemy z przyczepnością. Zgłoszenia dotyczące słabej przyczepności i rozwarstwiania się drutów prowadzących ze stali nierdzewnej pokrytych PTFE i innych produktów z trzpieniem doprowadziły do ​​szeregu dobrowolnych wycofań produktów.
Parylen to bardziej miękki polimer (R80). W zastosowaniach o niskim tarciu zapewnia wyższą wydajność lub możliwość ponownego użycia i nie odpryskuje ani nie łuszczy się w taki sam sposób jak PTFE. Dlatego tam, gdzie istnieje ryzyko obecności cząstek stałych, parylen może być lepszym wyborem.

Złożone typografie

Unikalny proces osadzania z fazy gazowej Parylenu zapewnia prawdziwie konformalną, ultracienką powłokę. W przypadku trzpieni, typowa grubość powłoki Parylenu wynosi ±4 µm, a w przypadku elastomerów zaledwie 0,15 µm. Dla porównania, PTFE jest zazwyczaj nakładany metodą natryskową lub zanurzeniową, co może być podatne na tworzenie się skupisk, mostków i efekt krawędziowy. Dlatego Parylen jest prawdopodobnie lepszym rozwiązaniem w przypadku wąskich tolerancji wymiarowych i elementów o większej złożoności topograficznej.

Zużycie mechaniczne

Chociaż trzpienie PTFE i Parylen charakteryzują się dobrą przyczepnością, wybór PTFE wydaje się lepszym rozwiązaniem ze względu na jego twardość. Charakterystyka zużycia zależy jednak od zastosowania oraz sposobu użytkowania; porównawcze testy wydajności dostarczają najlepszych danych do dokonania długoterminowego wyboru dla konkretnego zastosowania.
Chociaż Parylen w zastosowaniach o niskim tarciu zapewnia wyższą wydajność przy wysokim tarciu, ulega zużyciu. Na przykład, gdyby użyć wolframu do zapewnienia nieprzepuszczalności dla promieni rentgenowskich w końcówce Peebax, po skurczeniu się Peebax do trzpienia Parylenu, rozerwie się jak papier ścierny. Pręt PTFE w tym przypadku może być lepszym rozwiązaniem.
W zastosowaniach spawania laserowego Parylen znacznie przewyższa PTFE, który pęka i łuszczy się w krótkim czasie użytkowania.

Metody sterylizacji

Właściwości parylenu są w dużej mierze niezależne od metody sterylizacji. PTFE nie nadaje się do sterylizacji Gamma i nie sprawdza się zbyt dobrze w autoklawie. W przypadku stosowania sterylizacji Gamma, ETFE będzie lepszym wyborem dla światła cewnika, a w tym przypadku trzpień wprowadzający pokryty parylenem będzie uzupełniał ETFE pod względem zdolności do uwalniania. PTFE nie będzie skutecznie uwalniał się z ETFE.

Proces produkcji i powlekania

Chociaż PTFE jest nietoksyczny, to kwas fluorowodorowy i dwutlenek węgla należą do toksycznych produktów ubocznych procesu jego produkcji. W wysokich temperaturach PTFE uwalnia również chlorowodór i inne toksyczne substancje. Ponieważ utwardza ​​się w wysokiej temperaturze, PTFE nie nadaje się do podłoży wrażliwych na ciepło, takich jak nitinol.
Parylen to zielona substancja chemiczna. Jest chemicznie obojętny i nietoksyczny. Nie wytwarza składników ulegających wypłukaniu, ponieważ nie zawiera pozostałości katalizatorów, plastyfikatorów ani rozpuszczalników. Parylen jest stosowany w temperaturze pokojowej, dlatego będzie naturalnym wyborem w przypadku komponentów i substratów wrażliwych na ciepło.
Dowiedz się więcej o Proces powlekania parylenem.

Koszt

Koszt początkowy drutu szpulowego z powłoką PTFE jest niższy, co często decyduje o wyborze jednorazowych trzpieni ze stali nierdzewnej. Jednak w przypadku dłuższych drutów gołych, drutów o przekroju innym niż okrągły i elementów kształtowych różnica ta jest mniejsza. W wielu przypadkach, w których istnieje możliwość ponownego użycia, Parylen daje lepsze rezultaty, obniżając całkowity koszt jednostkowy.

Streszczenie

Wybór hydrofobowej powłoki medycznej będzie zależał od zastosowania i jego specyficznych uwarunkowań. Zarówno Parylen, jak i PTFE mają swoje zalety i wady. Choć początkowo oba materiały mogą wydawać się dobrym wyborem, porównawcze testy wydajności, przeprowadzone w oparciu o zamierzone zastosowanie, doprowadzą do lepszych decyzji długoterminowych, w przeciwieństwie do oceny specyfikacji „wyłącznie papierowych”.